هر نسيمي كه نصيب از گل و باران ببردمي تواند خبر از مصر به كنعان ببردآه از عشق كه يك مرتبه تصميم گرفت:يوسف از چاه درآورده به زندان ببردواي بر تلخي فرجام رعيت پسریكه بخواهد دلي از دختر يك خان ببردماهرویی دل من برده و ترسم اين استسرمه بر چشم كشد، زيره به كرمان ببرددودلم اينكه بيايد من معمولي راسر و سامان بدهد يا سر و سامان ببردمرد آنگاه كه از درد به خود ميپيچدناگزير است لبي تا لب قليان ببردشعر كوتاه ولي حرف به اندازه ی كوهبايد اين قائله را "آه" به پايان ببردشب به شب قوچي ازين دهكده كم خواهد شدماده گرگي دل اگر از سگ چوپان ببردحامد عسکری

...و من كه رهگذري در صداي بارانمهنوز فرق تو را با خودم نمي دانمتو هفت چلچله كوچي ،بهار تازه ئ منمن شكسته، اسير چهل زمستانمتبر بگير و بر آشوب و تن به تن بشكنمرا كه شاخه اي از يك درخت عريانمشبي بهشت خدا را به خاطر آوردمبه اسم سيب رسيدم شكست دندانمترانه ، سايه ندارد ترانه بي برگ استبه خاطر تو از اين پس درخت مي خوانمسپند وكندر و آتش چه قابلي داردبيا بيا كه برايت غزل بسوزانم!!!